Wie2017-05-11T18:40:11+00:00
  • Tijdens een optreden bij de Homüschemühl in Düffelt in Duitsland bij de opening van een expositie met als thema

Wie

Op een dag begon ik liedjes en gedichten te schrijven…
…en naarmate het er meer werden, groeide het verlangen om er een voorstelling mee te maken.

Gitaar spelen doe ik vanaf mijn 16e levensjaar.
Spelen en zingen zijn voor mij een manier om het leven te vieren.
Theater maken zit me in het bloed. Al van kinds af aan kon er geen speciale gelegenheid voorbij gaan of ik maakte een stukje of een liedje. Liedjes op bestaande melodietjes.
Als vanzelf rolde daar mijn opleiding en mijn werk uit voort, dramadocent en regisseur, waardoor ik naar hartenlust ‘stukjes kan maken’ en kan schrijven.

In de winter van 2010 gebeurde er iets nieuws: mijn “Eerste Echte Eigen Liedje” werd geboren. Melodie, tekst, intentie, alles was opeens in overeenstemming met elkaar en vormde zich tegelijkertijd. Een wonderlijke ervaring.
Godzijdank bleef het niet bij een eenmalige gebeurtenis. De teksten bleven komen.

Naarmate er meer teksten en liedjes kwamen, groeide het verlangen om er een voorstelling mee te maken……
Ik gaf handen en voeten aan dat verlangen en in het voorjaar van 2012 speelde ik mijn eerste voorstelling “Licht op mij”.
Mijn hele mij, in het licht, op de planken.

Het was een flinke stap van áchter de schermen naar er vóór.
Ik was altijd met hart en ziel regisseur geweest en dat ben ik nog! Maar in mijn rol van regisseur had ik me teruggetrokken van de plek waar het werkelijk gebeurt. Op het moment suprême zat ik in het publiek, stond ik in de coulissen of bediende de knoppen.  Dat alles begon als verschuilen te voelen.
Dat veranderde. Ik wilde tevoorschijn komen. Ik wilde voor de schijn komen, me kwetsbaar tonen, in interactie gaan, mijn teksten spreken en zingen, gitaar spelen, en plein public foutjes maken …..

Kortom, het was tijd om mijn hele mij te laten zien.